بخش خبری نبراس

   چهارمین دور کنفرانس بین‌المللی “سلسلهٔ کمبریج دربارۀ افغانستان” به ابتکار بنیاد جهانی موزائیک و با مدیریت آقای زلمی نشاط، از چهره‌های علمی و فرهنگی افغانستان، در دانشگاه کمبریج برگزار شد. این نشست علمی ـ فرهنگی طی دو روز، ۱۹ و ۲۰ سپتامبر ۲۰۲۵، با حضور استادان دانشگاه‌ها، سیاست‌گذاران، فعالان حقوق بشر و حقوق زنان، و نمایندگان نهادهای مدنی برگزار گردید.

  محور اصلی کنفرانس “بازاندیشی در آیندۀ حکمرانی افغانستان: فراگیری و نمایندگی” بود که با رونمایی از “نقشۀ راه گذار افغانستان به نظام مشروع، مردم‌سالار و پایدار” همراه شد. این سند، پس از بررسی بیش از بیست نقشۀ راه و طرح راهبردی توسط کارگروه تخصصی تدوین گردیده و بر اصولی چون آزادی و عدالت، حقوق بشر، تنوع فرهنگی، برابری جنسیتی، مردم‌سالاری و گفتگوی فراگیر مبتنی بر اعتدال و ارزش‌های توسعه استوار است. هم‌زمان، موضوعات مهم و تفاوت‌برانگیزی همچون عدالت ساختاری، شیوه‌های مبارزه برای تغییر، درون‌زایی تحولات، نوع نظام سیاسی و انسجام سرزمینی نیز در پنل‌های تخصصی به بحث گذاشته شد. 

   در نشست افتتاحیه، استاد سید حسین اشراق به صورت آنلاین سخنرانی کرد. وی با اشاره به بحران‌های ساختاری سیاست و فروپاشی نهادی در افغانستان تأکید نمود که نهادهای مدرن در تاریخ معاصر این کشور بیشتر در چارچوب بازی‌های ژئوپولیتیک شکل گرفته و هیچ‌گاه با فرهنگ سیاسی جامعه هم‌افق نشده ‌اند. او افزود که این گسست تاریخی، استبداد و خشونت ساختاری را بازتولید کرده و افغانستان را امروز به آستانۀ فروپاشی کامل کشانده است.

     استاد اشراق بر ضرورت بازاندیشی دربارۀ آیندۀ افغانستان بر پایهٔ ترکیب ظرفیت‌های علمی، سیاسی و مدنی تأکید ورزید و “نقشۀ راه جامع ترکیبی” را سندِ زنده دانست که می‌تواند زمینۀ شکل‌گیری گفتمان تغییر پارادایمی در عرصۀ سیاست و حکمرانی را فراهم کند. وی خاطرنشان ساخت که تفاوت دیدگاه‌ها نباید تهدید تلقی شود، بلکه باید به‌ مثابۀ فرصتی برای تعمیق گفتگوهای انتقادی و دستیابی به سازش عقلانی درک گردد. به باور او، آینده‌ای مشترک تنها از رهگذر گفتگوهای چندجانبه، احترام متقابل و به‌رسمیت‌شناختن “دیگری” امکان‌پذیر است.

   او همچنین ابراز امیدواری کرد که این کنفرانس بتواند سنت تمدنی ما یعنی “داد و وداد” را با دستاوردهای علمی معاصر پیوند دهد و بدیلِ نظری و عملی برای بازسازی حکمرانی در افغانستان عرضه کند.

این نشست علمی در پایان با تأکید بر ضرورت تولید ادبیات نوین سیاسی و فراهم‌سازی زمینه‌های پژوهشی روشمند دربارۀ تحولات افغانستان، به کار خود ادامه داد.